Twoje dziecko
Rodzice posiadający dzieci doskonale wiedzą, jak ciężkim zadaniem jest odpowiednie ich wychowanie, pokierowanie ich życiem. Na samym początku każdy się (niemal każdy) cieszy, że będzie miał słodkiego, małego bobaska, jednak wystarczy naprawdę krótka ilość czasu by się przekonać, że nasz kochany słodki bobasek będzie nas budził kilka razy w środku nocy, ale zanim zacznie nas budzić będzie nas skłaniał do częstych wizyt w toaletach, zachęcał do jedzenia dziwnych potraw lub wręcz przeciwnie – zniechęcał do spożywania jakichkolwiek pokarmów bo na samą myśl o jedzeniu robi nam się nieprzeciętnie niedobrze. No a później poród, przeżycie, którego większość kobiet panicznie się boi a o znieczulenie prosi zanim jeszcze cokolwiek zaczyna się dziać…
Małe dziecko mały kłopot duże dziecko… duży kłopot. Nie daje nam odetchnąć w procesie dojrzewania. Prawie każde popada w jakieś skrajności. Ubiera się dziwnie, spotyka z dziwnymi osobnikami (które również w owe skrajności popadły bo mają tyle samo lat, co Twój syn lub Twoja córka), zaczytuje w dziwnych książkach i histeryzuje, gdy nie pozwolisz mu albo jej zasiąść by pograć w gry online.
Ale mało tego, w całym tym ciągu czasowym nie można zapominać na łożenie na edukację dziecka plus wszelkie możliwe kursy (na przykład angielski dla dzieci), korepetycje, no i fanaberie. W końcu piętnasto- czy szesnastolatek z reguły nie zarabia więc bierze od Ciebie pieniądze by kupować sobie gady albo zrobić, z reguły w tajemnicy przed Tobą, tatuaż.
Ale co by nie mówić, jakby nie patrzeć… Gdy przychodzi moment wyfrunięcia dziecka z gniazda większość rodziców będzie ja namawiało, żeby często odwiedzało dom rodzinny, wpadało na niedzielne obiadki. To w końcu dziecko. I dzieckiem swojego rodzica pozostanie do końca życia 